chocolate and cashmere

วันนี้เลขสวยดีทีเดียว วันที่สิบเอ็ดเดือนสิบเอ็ด

เพิ่งอ่านเรื่อง Ghostwalk โดย Rebecca Stott จบ เป็นเรื่องของความพยายามเขียนประวัติไอแซค นิวตันในมุมมองใหม่ มุมที่ว่าท่านผู้นั้นความจริงแล้วเป็น alchemist และความสำเร็จในชีวิตที่ได้มา ต้องพึ่งพาเครือข่ายพวกพ้อง alchemist อยู่ไม่น้อย

และก็ยังเป็นเรื่องของความรักสมัยปัจจุบัน ระหว่างนักวิทยาศาสตร์ที่แต่งงานแล้ว กับนักเขียนเรื่องราวประวัติศาสตร์

น่าสนใจมากทั้งสองด้าน ด้านอดีตก็เขียนได้ดี มีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของ Cambridge ที่น่าสนใจ academic backstabbing ก็เขียนได้ขนลุกมาก ขนาดอ่านตอนกลางวันยังรู้สึกกลัวขึ้นมา

ด้านความรัก ทั้งๆที่รู้ว่าพระเอกเลวพอควร ในด้านที่เลือกใครไม่ได้สักที แถมดื้อด้านจนเกินงาม แต่ก็เกลียดไม่ลง คุณคนเขียนสร้างพระเอกได้ดีมาก text message ที่พระเอกส่งให้นางเอกแต่ละชิ้น อ่านแล้วก็อดคิดไม่ได้ ว่าคารมดีขนาดนี้ทำไมไม่เป็นนักเขียนล่ะคะ

เรื่องนี้เป็นกึ่งๆเรื่องผี มีการส่งข้อความผ่านกระดานผีถ้วยแก้วกันด้วย ที่พูดว่ากึ่งๆ เพราะอีกกึ่งนึงก็เป็นเรื่องวิทยาศาสตร์ ก็ผีน่ะคืออะไรล่ะถ้าไม่ใช่พลังงาน

ข้างล่างตัดมาจากตอนที่พระเอกอธิบายให้นางเอกฟังเรื่อง entanglement ซึ่งเป็นคอนเซปต์จากควอนตัมฟิสิกส์ พยายามจะใช้คอนเซปต์นี้อธิบาย ว่าทำไมพระเอกกับนางเอกถึงได้ผูกพันกันเหลือเกิน ขนาดตื่นนอนพร้อมกันเป๊ะ และสะดุ้งตื่นตอนกลางคืนในเวลาเดียวกัน แม้ว่าจะอยู่กันคนละประเทศก็ตาม

"...when subatomic particles..collide or interact and then move apart, they retain a kind of connection even if they're at opposite ends of the universe. They have become entangled."

"What kind of connection?"

"It's incredible. If one of them changes the direction of its spin, the other will do so too--simultaneously, even if they're light-years apart, at opposite ends of the universe."

"How does that explain what happened to us?"

"It doesn't. At least not directly. But if quantum entanglement controls chemical processes. When we talk about the chemistry between people, aren't we really talking about a kind of quantum entanglement?"

"Two light particles mirroring each other's movements at opposite sides of the universe. Yes, that's beautiful. A kind of shadowing."

"And the weirdest thing of all is that some theoretical physicists are beginning to speculate that entanglement might happen between moments in time too."

"How?"

"If moments in time become entangled in the same way that photons become entangled, then there might be strange connections between the past and the present, moments in time acting in the same way, like the particles; one moment turns one way, the other follows--shadowing. And that's mind-blowing. See, I'm a rationalist who believes in a supernatural world, because I live in it. Science doesn't reduce things, or explain mysteries away; it just discover stranger and stranger things. And that rationalist once made love to a writer who absolutely didn't believe in the supernatural, and they became entangled. Now, how did that work?"

"It didn't work," I said. "Don't you remember?"

"You remember what you like," you said. "Your story about us will always be different from mine"

อ่านสองประโยคสุดท้ายก็คงเข้าใจ ว่าพระเอกดื้อด้านได้น่ารักขนาดไหน

เธอจะจำมันยังไงเรื่องของเธอ