chocolate and cashmere

ของฝรั่งก็มีคล้ายๆกัน จาก The Malleus Maleficorum (The Hammer of the Witches) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นคู่มือสำคัญในครั้ง Witch Hunt ที่ยุโรป ตอนหนึ่งมีว่า “Women are by nature instruments of Satan……….They are by nature carnal, a structural defect rooted in the original creation.”

ในฤทธิ์มีดสั้น โกวเล้งเขียนว่า ลิ่มเซียนยี้สอนสาวรับใช้ของนางให้คิดว่า “สตรีพอจะไม่ถือคุณธรรมเลย นี่คือสิทธิของสตรีที่มีมาแต่กำเนิด ธรรมชาติของบุรุษเข้มแข็งกว่าสตรี ดังนั้น สมควรอ่อนข้อให้สตรีสักหลายส่วน”

อันที่จริงลิ่มเซียนยี้นี่คงจะไม่ใช่แต่เพียงเกาะแก่งกีดกั้นกระแสกุศลเท่านั้น คงจะเรียกได้ว่านางมารเลยทีเดียว แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นหนึ่งในตัวละครที่จำได้อย่างชัดเจนที่สุด ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะเธอไม่ทำอะไรครึ่งๆกลางๆ ก็ถ้าผู้ชายที่ฆ่าคนหนึ่งคนเป็นฆาตกร แต่ถ้าฆ่าพันคนเรียกว่าวีรบุรุษ แล้วทำไมจะพูดไม่ได้ว่า ผู้หญิงที่นอนกับผู้ชายสองสามคนนั้นแพศยา แต่ถ้านอนกับผู้ชายเป็นร้อยอย่างลิ่มเซียนยี้นั้นต้องเรียกว่านางพญา

ไม่เคยดูฤทธิ์มีดสั้นภาคสร้างเป็นหนังหรือละครเลยสักครั้ง เพราะมีภาพในใจที่งดงามชัดเจนดีแล้ว ไม่อยากเสียความรู้สึก ฤทธิ์มีดสั้นภาคคนแสดงในอุดมคตินั้น นอกจากลี้คิมฮวงแล้ว คนที่ได้ screen time มากที่สุดควรจะเป็น ลิ่มเซียนยี้ แต่ก็นึกไม่ออก ว่าจะหาผู้หญิงที่งามบริสุทธิ์สูงส่งราวเทพธิดา แต่ในขณะเดียวกันก็ ”ร่านราคะเจนโลกจนโชกโชน” ได้จากไหน เข้าใจว่านี่คงเป็นแฟนตาซีของผู้ชาย เหมือนที่ในเพชรพระอุมา มาเรียเป็นฮิสทีเรีย

อีกส่วนหนึ่งที่ชอบลิ่มเซียนยี้ขนาดนี้คงเป็นเพราะโกวเล้งให้ความสำคัญกับมือของลิ่มเซียนยี้มาก จนถึงวันนี้ก็ไม่เคยอ่านหนังสือเล่มไหนที่บรรยายมือไม่ว่าจะของนางเอกหรือนางร้ายไว้งามเลิศเท่าเรื่องนี้ ลิ่มเซียนยี้เปิดตัวมาครั้งแรกในเรื่องนั้นเธอใส่ชุดพรางตัวแถมใส่หน้ากากและถุงมือพร้อม ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย โกวเล้งเริ่มเปิดเผยความเป็นโฉมสะคราญสุดหล้าฟ้าดินของเธอด้วยการถอดถุงมือ

“ลี้คิมฮวงไม่เคยเห็นมือที่สวยงามเยี่ยงนี้มาก่อนเลยจริงๆ

เซี่ยวลี้ถ้ำฮวยมีความกรุ้มกริ่มปานใด ชั่วชีวิตมิทราบเคยได้คลอเคลียกับสตรีโฉมสะคราญมามากน้อยเพียงใดแล้ว ในตอนที่มือไม่ถือมีดสั้นและจอกสุราก็มิทราบกุมมือขาวผ่องนุ่มนิ่มมามากเพียงใดแล้ว

มือของสตรีงาม ส่วนมากสวยงามทั้งสิ้น

แต่ลี้คิมฮวงกลับพบเห็น มิว่ามือที่สวยงามเพียงใด จะมากจะน้อยก็ต้องมีความบกพร่องอยู่บ้าง มีบ้างผิวดำคล้ำเกินไป มีบ้างเล็กใหญ่เกินไป มีบ้างปลายเล็บหยาบหนาเกินไป มีบ้างรูเหงื่อใหญ่เกินไป…กระทั่งสตรีที่พัวพันชีวิตและจิตใจ จนครุ่นคิดคำนึงไม่รู้วายทั้งชาติ มือทั้งสองของนางก็มิใช่ไร้ตำหนิโดยสิ้นเชิง

เนื่องเพราะนางมีนิสัยแกร่งกร้าวเจ้าอารมณ์เกินไป ดังนั้น มือของนางจึงออกจะใหญ่เกินไปสักเล็กน้อย

แต่มือคู่ที่ปรากฏกับสายตาในตอนนี้ กลับงามพร้อมสมบูรณ์ไม่มีที่ติ ไม่มีตำหนิใดๆให้แคะได้ ดุจดั่งเป็นหยกเนื้อดีที่ถูกสลักขึ้นจากปฏิมากรฝีมือยอดเยี่ยม ไม่มีสีอื่นปะปนแม้สักน้อยนิด และยังนุ่มนวลเปล่งปลั่งกระไรปานนั้น เพิ่มเข้าเล็กน้อยจะรู้สึกอ้วนไป ลดสักเล็กน้อยจะรู้สึกผอมไป ทั้งไม่ยาวเกินและไม่สั้นเกิน

แม้นับว่าเป็นคนค่อนแคะเก่งที่สุด ก็ต้องหาข้อบกพร่องของมือทั้งสองไม่ออกเด็ดขาด”

“ท่านใช้มือทั้งสองนี้ไปฆ่าคน ก็ต้องไม่มีผู้ใดสามารถต่อต้านได้ เหตุใดจึงต้องใช้แชม้อชิ้วอีก”

สำหรับฉัน นี่แหละคือฉากประทับใจที่สุดในฤทธิ์มีดสั้น หลายคนบอกว่าฉากประทับใจที่สุดคือตอนลี้คิมฮวงถูกหลวงจีนเสียวลิ้มยี่เป็นร้อยรูปล้อมไว้ แต่ต่างเกรงมีดสั้นในมือลี้คิมฮวง สุดท้ายทำอะไรลี้คิมฮวงไม่ได้ “มิว่าผู้ใดในโลก ต่างไม่มีความมั่นใจจะหลบหลีกมีดแรกที่หลุดจากมือมันได้เลย” แต่ถ้าจะนับจากจำนวนหน้าแล้ว ฉาก seduce ลี้คิมฮวงของลิ่มเซียนยี้ยังยาวกว่าฉากที่หลวงจีนเสียวลิ้มยี่ล้อมลี้คิมฮวงไว้ซะอีก ทั้งที่ฉาก seduce มีตัวละครอยู่แค่สองตัวนี่แหละ

tbc