chocolate and cashmere

Nero by Edward Champlin

เรื่องราวของเนโร เนโรคนที่เป็นจักรพรรดิแห่งโรม ที่สืบเชื้อสายมาจากซีซาร์น่ะนะ ไม่ใช่โปรแกรมเนโร

อาจารย์ท่านหนึ่งเป็นคนเขียน เพราะฉะนั้นก็ช่วยไม่ได้ที่จะจืดไปสักหน่อย แต่อาจารย์ก็มีอารมณ์ขันตามแบบอาจารย์ดีนะ อาจารย์ตีความว่าภาพพจน์ของเนโรที่ว่านอนกับแม่ มาตุฆาต ฆ่าภรรยาตอนเธอท้อง วางเพลิงโรมแล้วเล่นพิณชมวิว เป็นภาพที่เนโรอยากให้เป็น อยากให้ไพร่ฟ้ารับรู้ว่าเป็นแบบนี้ (ทำจริงหรือเปล่าใครจะไปรู้ได้) เพราะอยากจะสร้างอิมเมจตามแบบกษัตริย์ยิ่งใหญ่องค์หนึ่ง ถ้าจะพูดง่ายๆตามที่ฉันเข้าใจก็คือ เป็นเวอร์ชันหนึ่งของอยากให้เธอรักฉันทั้งที่ฉันเลว

เนโรเป็นศิลปิน เล่นละครให้ประชาชนดูเป็นเรื่องเป็นราว ถึงกับสร้างโรงละครที่ลาดด้วยแผ่นเงิน คำนวณช่องแสงให้โรงละครเป็นสีทองเมื่ออาทิตย์ส่อง เพื่อเอฟเฟคท์ยิ่งใหญ่ตระการตาเท่าที่สมัยนั้นจะมีได้

ศิลปินสมกับที่ออกปากก่อนตาย ว่า What an artist dies in me! (บ้าขนาดนี้คงไม่ต้องบอก ว่าถูกฆ่าตาย)

เนโรพยายามจะโยงภาพลักษณ์กับอพอลโลด้วย เลยนึกถึงหลุยส์ที่สิบสี่ คล้ายกันตรงพระอาทิตย์กับละครนี่แหละ

หลักฐานสนับสนุนทฤษฏีของอาจารย์ที่ว่าเนโรสร้างภาพให้ตัวเองเลว ก็คือเนโรเล่นละครเป็นตัวละครที่ฆ่าแม่ ฆ่าเมีย นอนกับแม่ เป็นบทหลักๆที่แสดงให้ประชาชนดู แต่ตัวละครก็จะมีเหตุผลสนับสนุนการกระทำนะ ทำไปเพราะจำเป็น หรือเป็นอุบัติเหตุ เป็นต้น ฉันเดาว่าบางทีอาจจะประมาณ I have a cake and I eat it too. หรือเปล่า อารมณ์ว่า ใช่ ข้าเป็นคนทำ เท่านั้นไม่พอ ข้าอยากให้เจ้ายอมรับด้วยว่าเรื่องที่ข้าทำไม่ผิด

น่าสนใจมากตรงที่เนโรไปแข่งโอลิมปิกที่กรีกทางด้านเล่นพิณและการละคร แน่นอนเนโรชนะทุกอย่างที่แข่ง พอเนโรกลับโรมเลยให้มีพิธีฉลองชัย พิธีฉลองชัยแบบที่เมื่อก่อนจัดเฉพาะเวลาแม่ทัพไปปราบกบฏ รบชนะกลับมาเท่านั้น สมกับเป็นจักรพรรดิดีมาก เปรี้ยวเหลือเกิน

ตอนที่เขียนอยู่นี้อ่านจบไปแล้วเกินครึ่งปี ช่วงนั้นอ่านเรื่องพวกนี้เยอะมากเพราะกำลังบ้าซีรีส์ Rome

เลยจำไม่ได้ว่าใช่เล่มนี้ไหมที่พูดถึงสามีของเนโร สมัยนั้นผู้ชายมีความสัมพันธ์ทางเพศกันไม่ใช่เรื่องแปลกก็จริง แต่ก็เป็นธรรมเนียมว่าฝ่ายที่สูงศักดิ์กว่าจะเป็น "สามี" แต่เนโรแต่งงานเป็นภรรยาของผู้ชายคนหนึ่ง แต่งในเทศกาล Saturnalia เทศกาลที่ทาสเป็นนาย อะไรกลับตาลปัตร

คุณคนเขียนเลยคิดว่าเนโรแต่งงานกับผู้ชายครั้งนี้เพื่อความบันเทิงของปวงชน นับว่าทุ่มเทมาก เพราะมีคนบันทึกไว้ว่าเนโร consummate การแต่งงานให้ปวงชนดูกันตรงนั้นเลยทีเดียว

นอกจากมีสามีเป็นผู้ชายแล้วก็ยังมีภรรยาเป็นผู้ชายด้วย คนละคนกับคนที่แต่งกันตอน Saturnalia ชายผู้ภรรยานี้ได้เป็นถึง empress เลยทีเดียว นัยว่าชายผู้นี้หน้าตาคล้ายภรรยาเก่าของเนโรที่ตายไปทั้งยังท้อง ถ้าจำไม่ผิดชายผู้นี้ถูกจับผ่าตัดแปลงเพศ เท่าที่สมัยนั้นจะทำได้

โควตบางประโยคที่ชอบจาก Nero by Edward Champlin

"Plutarch presents a Nero who is not fundamentally evil, but whose weak good nature is deeply suppressed." p.25
ตลกดี อืม เขาไม่ใช่คนเลวหรอกนะ แค่ความดีของเขาอยู่ลึกเกินไปเท่านั้นเอง

"Nero did not go to Greece to see the sights: he went to be seen." p.54
อันนี้ถ้าเนโรมาเกิดยุคนี้คงเหมาะมาก ยุคข้อมูลข่าวสารคงทำให้คนทั้งโลกได้ชมพระบารมีอย่างทั่วถึง

"Nero's mourning was worthy of Nero." p.105
เป็นเรื่องเท่ขนาดไหน ที่การกระทำของตัวเองกลายเป็นคำเปรียบเปรยได้

Dedication คนเขียนคู่เดียวกับ The Nanny Diaries
Emma Mclaughlin กับ Nicola Kraus

เอาง่ายๆเลยก็เรื่องแรกสนุกกว่า แต่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่สนุกหรอกนะ แต่จำได้ว่าชอบเรื่องแรกมาก ก็เลยคาดหวังมากไปหน่อย เรื่องนี้เป็นเรื่องของผู้หญิงที่อยากแก้แค้นแฟนเก่า แฟนเก่าของเธอตอนนี้เป็นนักร้องดังมาก แถมเอาชีวิตรัก เรื่องบนเตียง และชีวิตครอบครัวของเธอไปเขียนเป็นเพลงให้คนทั้งประเทศได้รับรู้

เรื่องเล่าย้อนไปย้อนมา ปัจจุบันบทนึง อดีตบทนึง ซึ่งบางทีก็ไม่ดี เพราะมาจบบทเอาตอนที่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เรื่องตัดไปตอนที่เป็นอดีตแล้ว

เปิดเรื่องมาแฟนเก่าเลวมาก หาความดีไม่ได้เลย แต่พอไปเรื่อยๆก็รู้สึกถึงความเป็นมนุษย์ ความเป็นศิลปิน ความจำเป็นของแฟนเก่ามากขึ้นเรื่อยๆ ดีนะ ชอบเรื่องแบบนี้ ชอบเรื่องที่ไม่ได้เป็นพระเอกนางเอกตัวร้ายนางอิจฉากันตั้งแต่ต้นจนจบ ถ้าบอกตอนจบก็จะสปอยล์น่าดู เอาเป็นว่ารักไม่ใช่ทุกอย่างก็แล้วกัน และมันก็ต้องจบแบบนี้แหละ ถ้าจบแบบอื่นก็จะกลายเป็นละครเกาหลีไป