งามจริงยิ่งเทพนฤมิต
posted on 20 Feb 2008 08:35 by chocolatencashmere in Beautyเคยเขียนถึงท่านผู้นี้ไปแล้วรอบหนึ่ง บันโด ทามาซาบุโร่ รุ่นปัจจุบัน เป็นหนึ่งในตัวนางละครคาบุกิที่ดังที่สุดในยุคนี้
วันนี้นั่งหาวีดิโอท่านผู้นี้ดู ช่างสมกับที่ You are Beauty. You are Grace. เหลือเกิน เลยเขียนถึงอีกรอบ
ข้างบนเป็นเทรลเลอร์ของคาบุกิที่ทำเพื่อโรงภาพยนตร์ ท่านผู้นี้นำแสดง โฆษณาว่า ประหนึ่ง "Giselle" ของโลกตะวันออก ก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันว่าจะเทียบกันทำไม เทียบกันได้ไหม แต่ที่แน่ๆ ตัวนางละครคาบุกินี่ graceful ไม่แพ้บัลเลริน่าที่ไหน
อ่านความเห็นของแฟนคาบุกิคนหนึ่ง เธอพูดว่าตัวนางละครคาบุกินี่แขนขายาว งดงามอ่อนช้อย ผู้หญิงเทียบไม่ได้เลยทีเดียว อ่านแล้วรู้สึก ว่านี่แหละความลับของความงาม
"แขนขายาว" เป็นเรื่องปกติ ก็เป็นผู้ชายนี่นา แต่"งดงามอ่อนช้อยผู้หญิงเทียบไม่ได้" นี่ รู้สึกได้เลยถึงความพยายามทุ่มเท ต้องฝึกขนาดไหน ถึงจะงามได้ในแบบที่ผู้หญิงควรจะงามยิ่งกว่าผู้หญิงแท้ๆ "Strive for perfection" doesn't even begin to cover it. ความพยายามทุ่มเทที่แค่คิดก็เหนื่อยแทนแล้วนี่แหละ ความลับของความงาม ความงามที่เกือบจะเป็นไปไม่ได้ ความงามที่ตั้งใจสร้างขึ้นมา
รูปนี้จากการแสดงที่โยโยม่าเล่นเชลโล่ให้ พอดูวีดิโอด้วยแล้วก็อึ้ง สมกับที่เป็นดาราคาบุกิ ภาพเคลื่อนไหวเธองามกว่าภาพนิ่ง งามจริงยิ่งเทพนฤมิตทีเดียว
เธออายุไม่น้อยแล้ว แต่ยังบอบบาง เงาร่างเธอนี่งามเกินงาม ถ้าจะใช้สำนวนจีนก็พูดได้ว่า ราวต้นไม้หยกกลางสายลม (น้องพีขาเด็กกว่าเธอเกินสิบปีแต่ความบอบบางเป็นแค่อดีต ช่วยไม่ได้นี่นะ น้องพีไม่ใช่ตัวนางนี่นา ต่อไปฉันควรจะหันไปกรี๊ดตัวนางคาบุกิจะดีกว่า)
ดูไม่เป็นว่าอย่างนี้เรียกว่าเป็นคาบุกิที่ดีหรือเปล่า แต่ดูแค่เงาร่างเธอฉันก็พอใจแล้ว นักวิจารณ์ก็เขียนว่าด้วยความที่เธองามเหลือเกิน คนดูส่วนใหญ่ก็มาดูเธอเพราะเธองาม ไม่ได้สนใจศิลปะเท่าไหร่นัก ทั้งที่รำของเธอสวยมาก ออกจะไปในทาง "ความงามของเธอสร้างบาป" อยู่นิดๆ
ฉันว่าการมีอยู่ของเธอก็เป็นศิลปะพออยู่แล้วล่ะ เพราะว่าเป็นอะไรที่ฝืนธรรมชาติเหลือเกินหรือเปล่านะ ถึงได้รู้สึกว่างามขนาดนี้
ยุคนี้คาบุกิไม่ใช่ความบันเทิงอันเป็นที่นิยมอีกแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ยุคที่ดาราคาบุกิเป็นชนชั้นไม่ใช่คนในสังคมด้วยเช่นกัน วันนี้ดาราคาบุกิเป็นตัวแทนวัฒนธรรมเก่าแก่ เป็นคนประเภทที่มีชีวิตอยู่เพื่อศิลปะและความงาม เป็นชนชั้นพิเศษในสังคม
บันโด ทามาซาบุโร่ รุ่นปัจจุบันเป็นมากกว่านั้น เธอเป็นหนึ่งในดาราคาบุกิที่ดังที่สุดในยุคนี้ เป็นศิลปะที่มีชีวิต เธอดังขนาดที่นิวยอร์คไทมส์ลงข่าวว่าที่ญี่ปุ่นเธอดังประหนึ่งร็อคสตาร์ สินค้าพรีเมียมชิ้นละหลายแสนของเธอนี่แฟนๆแย่งกันซื้อแทบไม่ทัน
รุ่นนี้งามด้วยอาศัย grace ข้างใน ไม่ได้งามเพราะหน้าตางามเหลือเกิน งามก็งามอยู่ แต่ก็ไม่ได้งามราวตุ๊กตาเหมือนรุ่นก่อน
บันโด ทามาซาบุโร่ รุ่นก่อน งามราวกับเดินออกมาจากภาพวาดเลยทีเดียว อยากเห็นหน้าคุณภรรยาอยู่เหมือนกัน ว่างามสู้สามีได้หรือเปล่า
รุ่นก่อนนี่งามขนาดที่ตอนที่หนังเรื่อง Demon Pond นี่ไปฉายที่เมืองนอก ไม่มีใครสงสัยว่านางเอกไม่ใช่ผู้หญิง
พูดเรื่องความงามจะไม่พูดถึงน้องพีก็กระไรอยู่ ตอนเด็กๆน้องพีงามประหนึ่งเทวดา งามข้ามขีดจำกัดของเพศอยู่เหมือนกัน นี่ขนาดยังมี baby fat เธอยังงามกว่าตุ๊กตา
งามแบบไม่ต้องใช้ grace หรือการฝึกฝนใดๆทั้งสิ้น เกิดมางาม
way too beautiful indeed
รูปนี้นี่ถ้าบอกว่าเป็นตัวพระละครทาคาระซึกะก็เชื่อ
พูดเหมือนตอนนี้น้องพีไม่งาม ตอนนี้ก็ยังงามอยู่ค่ะ แม้จะไม่ได้งามราวไม่ใช่คนอีกแล้ว ที่จริงฉันควรจะพูดว่าหล่อ
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าไปยึดติดกับสังขารให้มากนัก คนเราเปลี่ยนกันได้ น้องพียังอยู่ ยังเป็นดารา แต่ไม่ได้งามราวไม่ใช่คนบนโลกนี้อีกแล้ว
หรือว่าบทเรียนจริงๆจะคือ สังขารร่วงโรย เพราะฉะนั้นตอนที่ยังเป็นอย่างที่ชอบอยู่ ก็กรี๊ดเท่าที่อยากกรี๊ด ไม่ได้งามแบบนี้ได้ตลอดไปหรอกนะจ๊ะ
ส่วนความงามย่อมร่วงโรยนี่จริงๆนะครับ
แต่ยามะพีก็หล่ออยู่ดีน่ะครับ
จะผิดมั้ยที่คิดอิจฉามะพีน่ะครับ
#1 By ใบไม้นักเขียน on 2008-02-21 21:40