อุดมคติ ไม่มีตัวตน

posted on 31 Mar 2008 07:11 by chocolatencashmere in Books

เมื่อวานไปกินข้าวมาสามมื้อกับเพื่อนสองชุด ประหนึ่งว่าที่บ้านไม่มีข้าวกิน มื้อแรกกินกับเพื่อนร่วมอุดมการณ์ คุยกันเรื่องดาราญี่ปุ่นคนหนึ่ง บรรยายให้เพื่อนฟังว่าก็หล่อเหมือนกัน แต่ก็หล่อแบบผู้ชายน่ะนะ ไม่ใช่แบบเด็กจอห์นนี่

เพื่อนถามว่ารู้เหมือนกันหรือว่าเด็กจอห์นนี่ไม่ได้หน้าตาปกติ

รู้สิจ๊ะ ก็ผู้ชายตามถนนมีหน้าตาแบบนั้นหรือเปล่าล่ะ

เลยคุยกับเพื่อนเรื่องหนังสือที่ปลื้มมากเล่มหนึ่ง ยังอ่านไม่จบแต่ประทับใจมากอยู่หลายตอน หนังสือเล่มข้างๆนี่แหละ หนังสือชื่อ Beautiful Boys/Outlaw Bodies: Devising Kabuki Female-Likeness โดย Katherine Mezur

เป็นหนังสือที่เขียนถึงตัวนางละครคาบุกิจากมุมมองของ feminist

ตัวนางละครคาบุกิเป็นผู้ชาย เป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่ศตวรรษที่สิบเจ็ด จนศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดเข้าไปแล้วก็ยังเป็นเช่นนั้นอยู่

ทำไมล่ะ ผู้หญิงผิดตรงไหน สมัยนี้ สมัยที่ supposedly หญิงชายเท่าเทียมกัน ผู้หญิงยังไม่มีค่าพอจะก้าวขึ้นเวทีคาบุกิอีกหรือ เรื่องอะไรต้องให้ผู้ชายเล่นเป็นผู้หญิง

ก็ไม่ได้ผิดตรงไหน ถ้าจะผิดล่ะก็คงเป็นที่ผู้หญิงมีตัวตน มีเลือดเนื้อ แต่ตัวนางละครคาบุกินั้นเป็นแบบฉบับของผู้หญิงในอุดมคติ เป็นอุดมคติของผู้หญิงที่ถูกสร้างขึ้นโดยผู้ชาย เป็นอุดมคติที่เป็นที่ยอมรับทั้งจากผู้ชายและผู้หญิง ว่านี่แหละ คือแบบฉบับของผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ

อันว่าความเป็นผู้หญิงในอุดมคติหรือความเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบนั้นย่อมไม่มีตัวตน เป็นสิ่งที่สร้างขึ้น ก็ในเมื่อเป็นเรื่องไม่มีตัวตนเช่นนี้แล้ว จะเอาผู้หญิงมาเป็นตัวนางละครคาบุกิได้อย่างไรเล่า ผู้หญิงนั้นเป็นผู้หญิงอยู่แล้วโดยธรรมชาติ จะเอาความเป็นผู้หญิงในอุดมคติมาครอบทับลงไปนั้นไม่ได้ ถ้าทำอย่างนั้นแล้วจะเอาความเป็นผู้หญิงที่เป็นอยู่ปกติในชีวิตประจำวันไปไว้ที่ไหน

ตัวนางละครคาบุกิที่เป็นผู้ชายนั้นต่างกัน เพราะว่าเป็นผู้ชาย ถึงสามารถแสดงความเป็นผู้หญิงในอุดมคติได้ เพราะไม่ใช่ผู้หญิง เลยไม่ต้องกังวลว่าจะมีความเป็นผู้หญิงธรรมดาเข้ามาสับสนกับความเป็นผู้หญิงในอุดมคติ

อาจจะฟังดูสับสนวกวนอยู่บ้าง แต่ก็จริง ผู้หญิงในอุดมคติจะเป็นผู้หญิงที่มีเลือดเนื้อไม่ได้ อาจจะด้วยเหตุผลเดียวกัน พระเอกละครทาคาระซึกะถึงเป็นผู้หญิง ก็ผู้ชายที่ไหนจะดีพร้อมในสายตาผู้หญิงได้เท่าผู้ชายที่สร้างขึ้นจากอุดมคติของผู้หญิงนั้นไม่มี

รูปนี้และรูปข้างล่างคือ บันโด ทามาซาบุโร่ รุ่นปัจจุบัน ตัวนางละครคาบุกิที่งามที่สุดคนหนึ่งในยุคนี้

ปกนิตยสารเล่มนี้ได้รับการกล่าวถึงในหนังสือด้วย

The image is striking because it suggests sensual allure without defining gender.

โควตจากหน้าแรกของ Beautiful Boys/Outlaw Bodies

The paragon of female-likeness in Tokugawa [Edo] society remained the Kabuki onnagata: male actors who modeled gender constructs developed by male intellectuals. In effect, women's hypothetical achievement of "female" gender was tantamount to their impersonation of female-like males, who in turn, were not impersonating particular females but rather enacting an idealized version (and vision) of female-likeness. Bakufu ideology did not and could not accommodate women's control over the construction and representation for "female" gender.