chocolate and cashmere

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาไปพารากอนทั้งสองวันเลย ตื่นมาตอนเช้าวันเสาร์กะจะไปอิเซตัน แต่พอเห็นหนังสือพิมพ์แล้วก็เปลี่ยนใจ มีข่าวว่าพารากอนมี 大衆劇団 นักแสดงชายแสดงเป็นโออิรัน อ่านแล้วตื่นเต้น อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อออกจากบ้านแทบไม่ทัน

大衆劇団 คืออะไรไม่รู้ ถ้าดูจากชื่อแล้วก็เดาว่าคงเป็นอะไรชาวบ้านชาวบ้าน พอได้เห็นเข้าจริงๆก็เออนะ มันคงเป็นลิเกนี่เอง แต่เป็นลิเกที่ออกแบบท่าเต้นไว้เรียบร้อยแล้ว ชื่อคณะละคร 花吹雪 ก็คงบอกอยู่แล้วว่ามันชาวบ้าน　

แล้วก็ได้เห็นเธอ แม่นางโออิรันใส่เกี๊ยะสูงปรี๊ดเกาะไหล่หนุ่มหนึ่งเดินออกมา (หนุ่มที่ว่าหน้าตาดีใช้ได้ทีเดียว) แต่แม่นางนี่สิคะ ตอนเธอเดินท่าโออิรันแล้วกวาดสายตามองนี่ ใจสั่นเลยทีเดียว สายตาเธอมั่นใจมาก ว่าเธอนี่แหละ ความงาม

มีกรี๊ดมาก (อยู่ในใจ)อีกตอนนึงตอนทีแม่นางเดินเชิดสวนพระเอกไป แล้วพระเอกตามมายึดชายกิโมโนแม่นางไว้ ตายแล้ว ช่างเป็นฉากที่งามราวภาพวาดจริงๆ

ความเห็นส่วนตัว ความงามที่ว่าเธองามยิ่งกว่างามนี่ไม่ได้มาจากหน้าตาแต่อย่างใด หน้าตาเธอก็ดีแหละนะ แต่ที่ส่องประกายเหลือเกินคือความมั่นใจและบริบท ก็ถ้าเธอเป็นโออิรันเลื่องชื่อ เธอก็ต้องงามเลิศในแผ่นดินอยู่แล้ว

จบฉากนี้แล้วแม่นางก็สลัดกิโมโนมาเล่นเป็นซามูไรแทน (ฉันเข้าใจถูกไหมก็ไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวกัน) เปิดเพลงอารมณ์เดียวกับคาเมนไรเดอร์เลย ไม่รู้ใครเลียนแบบใคร ดูๆไปฉันก็เลยอดนึกไม่ได้ว่าเดี๋ยวจะมีพวกไอ้มดแดงหรือก๊อดซิลล่าโผล่มาหรือเปล่า

จบ เนื่องจากวันเสาร์นั่งข้างเวทีด้านขวา เลยตั้งใจไว้ว่าจะดูอีกรอบจากทางด้านซ้าย ภารกิจรัดตัว เลยเอาไว้มาดูใหม่วันอาทิตย์

วันอาทิตย์ไปอิเซตัน เจอป้ายบอกว่าจะมีแสดงโคโตะกับขลุ่ยชาคุฮาชิ มีวันเสาร์อาทิตย์นี้แค่สองวันเหมือนกัน

ไปนั่งฟัง อันนี้มีขนมมีน้ำชาแจกด้วย แถมคนไม่ค่อยมีเท่าไหร่ ทั้งที่คนที่มาแสดงนี่ได้ข่าวว่าดังมากในวงการ คุณป้าที่ดีดโคโตะนี่ ขึ้นมาปุ๊บฉันก็น้ำตาเกือบร่วงปั๊บเหมือนกัน แต่ที่เด็ดเหลือเกินนี่ต้องเป็นคุณลุงที่เป่าขลุ่ย ขนลุกเลยทีเดียว

ดูๆไปแล้วก็คิด ว่าสมกับเป็นพารากอนกับอิเซตันเหลือเกิน พารากอนก็เชิญอันที่ตลาดหน่อยมา คนดูเยอะดี อิเซตันก็เชิญอะไรมาผู้ดี๊ผู้ดี เลยไม่ค่อยมีคนสนใจ

อย่าว่าอะไรเลย ฟังดนตรีเสร็จแล้วฉันยังเดินกลับไปพารากอนเพื่อจะดูหน้าแม่นางอีกรอบ (อันไฮโซเปี่ยมรสนิยมฟังรอบเดียว อันตลาดๆขอกลับไปดูอีกรอบ) คราวนี้ดูจากด้านซ้ายเลยได้เห็นแม่นางทรุดลงซบหน้ากับคนรัก จะว่าไปก็คุ้มเหมือนกันที่อุตส่าห์เดินกลับมาดูอีกรอบ รอบนี้ดูแม่นางเล่นจบก็กลับแล้ว ไม่อยู่ดูคาเมนไรเดอร์ต่อ

ไปดูหนัง Coco before Chanel มาด้วย ผิดความคาดหวังไปอย่างรุนแรง คือเสื้อผ้านางเอกช่วงแรกๆไม่ค่อยเริ่ดเท่าไหร่ แต่ที่ผิดความคาดหวังไปมากในทางดีคือ พระเอกหล่อมาก พระเอกคนที่เป็นชู้ซ่อนชู้น่ะนะ ฉากจบนี่สมกับที่รอคอยมาก อาจจะเป็นฉากเดียวที่เป็นไปอย่างที่หวังไว้