chocolate and cashmere

ไปรื้อการ์ตูนเก่าๆที่บ้านพี่ชายมาอ่าน เจอเรื่อง Kiss ที่พระเอกเป็นครูสอนเปียโน เห็นมีอยู่ 5 เล่ม นึกว่าจบแล้ว

พลิกดูปรากฎว่ายังไม่จบ กลับมาบ้านตัวเองค้นเจอเล่ม 6 ก็ยังไม่จบอยู่นั่นแหละ หงุดหงิดใช้ได้ เพราะเป็นเรื่องที่ชอบ แล้วก็เก่าแล้ว จะไปหาซื้อมาให้ครบก็ไม่รู้จะหาได้ไหม

ช่างมัน จบไม่จบก็จะอ่าน อ่านแล้วก็เลยนึกได้ขึ้นมา ว่านี่หนึ่งในพระเอกในใจเลยนะ เข้าขั้นผู้ชายในอุดมคติเลยทีเดียว อ่านๆไปแล้วก็อึ้งเป็นช่วงๆ ตายแล้ว นี่เหมือนฉันเป็นคนให้รายละเอียดคนเขียน ว่าพระเอกขอแบบนี้ ยิ่งตอนที่นางเอกบอกว่าชอบมองมือพระเอกที่สะท้อนออกมาจากตัวเปียโน เพราะพระเอกมือสวยมาก

พระเอกแก่กว่านางเอก 10 ปี เป็นครูสอนเปียโนของนางเอก กวนประสาทสุดๆ เก๊กๆเงียบๆ แต่พูดทีนี่ ขอวางหนังสือมากรี๊ด(อยู่ในใจ)ก่อนค่อยกลับไปอ่านต่อ

นางเอกก็น่ารัก ข้อสำคัญเลยคือไม่กระแดะ เดี๋ยวนี้แทบจะไม่ได้ซื้อการ์ตูนเลยเพราะทนนางเอกไร้เดียงสา น่ารักเหลือเกินไม่ได้ เรื่องนี้ก็ไร้เดียงสาอยู่หรอก แต่ก็พอเชื่อได้

อ่านมาได้ถึงเล่ม 3 แล้ว รู้สึกดีที่เลือกจะอ่าน ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่ามันจะไม่จบก็เถอะ

ก็เรื่องบางเรื่อง มันก็ไม่ได้จบถูกใจเราสักหน่อยนี่นะ ก็เลยไม่รู้จะต้องยืนยันอยากรู้ตอนจบไปทำไม

เรื่องจริงๆก็เหมือนกัน บางเรื่องถ้าจะจำแต่ตอนจบล่ะก็ ลืมไปซะยังดีกว่า